Love your sisterhood

Bron foto: Aphrodite, De geboorte van Venus van Boticceli (www.shmoop.com)

Voor de goede orde. Ik heb niets tegen topvrouwen. Hoe meer, hoe beter. Maar, een door witte mannen opgelegde quota hanteren, waar eerst door vrouwen om gevochten en gesmeekt is. Dat kunnen wij beter dames. Ja, ook jij.

Voordat religies en mythologieën omgebogen werden, ten behoeve van mannen, was er vrouwelijk heerschappij.

Koninginnen, priesteressen en nimfen deden datgene wat we vandaag missen. Ze vereerden de Schepster van de aarde. That’s right! Schepster (of vrouwelijke Schepper, as you please). Mannen waren onderdeel van een liefdevolle beschaving waarin vrouwen de belangrijkste rollen vervulden.

Dat is er wat mij betreft mis gegaan. We hebben onze macht uit handen gegeven en zijn de strijd aangegaan... Met elkaar!

Ja, wij hebben een quota voor topvrouwen. Die ambitieus zijn, een HBO/WO op zak hebben en daarom in de boardroom thuishoren. Er is zelfs een lijst met 1600 vrouwen beschikbaar. Waaruit de top kan kiezen. Daar heeft het ministerie van 'Onderwijs, Cultuur en Wetenschap' zich hard voor gemaakt. Net als dat het salaris van topfuncties gelijkwaardig moet worden.

Je leest en hoort er regelmatig over: ‘In de top moet er meer diversiteit komen’. Maar, hoe zit het met de overige 99,9% van de vrouwelijke bevolking? Die er een eigen definitie van ambitie op nahoudt? Zijn die geen onderdeel van de maatschappij? Moeten zij hun idealen afdoen als geneuzel, zolang zij nog niet klaar zijn voor wat de 'gevestigde orde' bij de term ambitie vinden passen?

Daar zie ik ons de apenrots beklimmen. Als echte alfavrouwtjes. Dan zijn we meesterlijk in bekritiseren, kleineren, manipuleren, schofferen. Of nog erger, uitsluiten.

Er komt geen man aan te pas om onszelf buiten spel te zetten. Daarom adviseer ik jou: ‘Love your sisterhood’. Geef iedere vrouw een warm welkom. Ongeacht haar afkomst. Haar opleidingsniveau. Haar huidige staat van dienst. Of die van jouw. Ik weet namelijk zeker dat je haar worsteling herkent. En dat ook jij je soms fucking eenzaam voelt in wat je doet. Als wij samen echt als één groep optrekken krijgen we veel meer voor elkaar dan een politieke quota. Dan pas realiseren wij een culturele en maatschappelijke verschuiving.

Ik ben een feministe en ben trots op deze meest humane, liefdevolle titel die je jezelf kunt toe-eigenen. Maar, ik ben ook een activiste en zal niet zwijgen voordat wij dames gehergroepeerd zijn.

Liefs, je zus Cinda.